هوا مه آلود است...

چشم چشم را نمی بیند...

همچو چهار پایی از خیابان بی انتها عبور می کنم...

به راهم ادامه میدهم...

حیوانات چهار چرخ با صدای گوش خراش مرا می رانند...

اما باز توجه نمی کنم...

عجب مه غلیظی...

لذت راه رفتن در این خیابان پر از حیوان را فقط من درک می کنم...

.

.

.

چی شده؟

می گن داشته وسط خیابون راه می رفته ماشین زده بهش...

.

.

.

حیوانات را از بالا دیدن ، خیلی لذت دارد...

با انگشت اشاره آنها را نشان می دهی و به تمسخر می گیریدیِشان...